Yes, ik mag weer!

Van een uitkering naar de zorg waarin ze 5,5 jaar werkzaam was, en nu alweer sinds oktober 2016 bij VANAD. “Het was soms best pittig en ik heb hard moet knokken, maar ik zit nu helemaal op m’n plek.” Joyce van der Nat besloot na een incident op haar werk in de thuiszorg dat het werk te risicovol was om te blijven doen als alleenstaande moeder met een jonge zoon. Via een vriendin kwam ze vervolgens bij VANAD terecht waar ze nu werkzaam is op meerdere projecten.

Joyce vertel eens, je schijnt maar liefst 4 projecten te hebben. Wat doe je allemaal bij VANAD?
“Klopt ja! Ik ben in oktober 2016 bij Simpel begonnen toen de afdeling nog kleiner was. Toen zijn we naar het andere pand verhuisd en werd mij gevraagd of ik mijn werkzaamheden wilde combineren met een aantal uren voor Blokker. Hierna kwam het gehandicaptenfonds erbij, wat een tijdelijk project is, en ten slotte nu ook Pon. Maar we zijn bijna klaar met bellen voor het gehandicaptenfonds, dus dan ga ik weer terug naar 3.”

Lijkt me veel schakelen!
“Natuurlijk moet je wel even wennen, maar ik heb er niet echt moeite mee. In het begin kon ik het werk wel slecht uitzetten als ik eenmaal thuis was. Ik denk omdat ik toen ook soms bang was dat ik mezelf zou introduceren met het verkeerde project, waardoor ik extra moest focussen voor mijn gevoel. (lachend) Ik droomde er zelfs over! Als er een klant aan het wachten is in de lijn hoor je een piepje. Zo’n soort piepje hoorde ik blijkbaar in m’n slaap. M’n vriend vroeg me ‘Joyce wat doe je allemaal?’ en ineens zei ik ‘Blokker klantenservice, goedemiddag met Joyce, waarmee kan ik u helpen?’. Haha, dat heb ik nu niet meer hoor!”

Gelukkig maar. En hoe zag jouw leven voor VANAD eruit?
“Ik was een alleenstaande moeder van een zoontje en zat in de uitkering. Via de zorg kon ik mijn kans pakken om weer te gaan leren. In eerste instantie was ik werkzaam in de dagopvang, waarna ik doorstroomde naar een verpleeghuis waar ze me een opleiding aanboden. Ik werd toen deels verpleegkundige waarbij ik verschillende medicijnen mocht geven en sommige injecties. Nadat ik daarvoor was geslaagd ben ik nog de opleiding tot verpleegkundige gaan doen in Gouda. Ik ging werken in de thuiszorg, maar ook op een gesloten afdeling. Dit waren mensen die echt niks meer kunnen. Het werk was erg zwaar. Zo was er eens een cliënt die ik insuline moest toedienen. Deze mevrouw had een mentale aandoening en zag allerlei dingen die er niet waren. Uit angst had ze zich opgesloten in een kamer en de sleutel verstopt. De politie moest er met spoed bijkomen om haar eruit te halen.”

“Op een gegeven moment was het voor mij klaar. Dit was toen ik bij een cliënt thuis langs ging voor een ronde. Toen ik aankwam zag ik een donkere waas in het huis hangen. Als een razende heb ik de sleutel gepakt om de deur open te doen. Eenmaal binnen stond de hele woning blank, maar de cliënt zat zonder iets in de gaten te hebben televisie te kijken. Ik heb hem gelijk uit de woning gehaald, alle ramen en deuren open gezet, en het totaal zwart geworden pannetje melk, de oorzaak van dit incident, van het vuur gehaald en weggegooid. Nadat ik de zoon van deze cliënt had gebeld ben ik door gegaan met m’n ronde. Even later voelde ik me zó beroerd. Ik wist niet meer wat ik zei of deed en was ontzettend duizelig. Ik ben voor de zekerheid naar het ziekenhuis gegaan, gewoon nog op de fiets. Op de eerste hulp aangekomen ben ik in elkaar gestort. Ik had een koolmonoxide vergiftiging opgelopen en moest een nacht lang aan het zuurstof. Na 5,5 jaar vond ik het met deze gebeurtenis genoeg geweest.”

Hoe ben je toen bij VANAD terecht gekomen?
“Een vriendin van mij werkt hier ook, dus toen ik thuis kwam te zitten heeft zij mij aangedragen als nieuwe collega. In eerste instantie solliciteerde ik voor een ander project, maar tijdens het groepsinterview zat ik met allemaal mensen die zoveel meer ervaring hadden dan ik. Ik was het toen dan ook niet geworden, maar er werd gelijk aan me gevraagd of ik op een ander project wilde solliciteren dat misschien geschikter zou zijn. Een week later ben ik alsnog aangenomen!”

Iedereen is hier zo betrokken, echt human engagement. Daar kunnen veel bedrijven nog wat van leren.

Wat vind je nu het leukste aan je baan?
“De afwisseling in het werk. Niet alleen door mijn verschillende projecten, maar ook binnen het project zelf. Dat je niet alleen aan het bellen bent maar ook binnenkomende vragen per email afhandelt en backoffice werkzaamheden verricht. Ook vind ik het heel leuk hoeveel ik hier tot nu toe al heb geleerd, en nog steeds leer. Bijvoorbeeld met computers en systemen. Dat was eerst echt abracadabra voor me, haha! Je merkt ook veel verschil per project in het soort klanten dat je aan de telefoon krijgt, en hoe je met verschillende klanten om moet gaan. In het begin kon ik het mezelf erg persoonlijk aantrekken als boze klanten me voor de meest vreselijke dingen uitmaakte. Maar ook hierin heb ik mezelf weten te ontwikkelen.

Ik heb mijn werk altijd leuk gevonden, maar bij VANAD is iedereen zo betrokken met je. Als je een dagje wat minder lekker in je vel zit dan wordt dat gezien en wordt er gevraagd hoe het met je gaat. Je bent hier geen nummer, en zo voel ik me ook niet. Echt human engagement. Daar kunnen veel bedrijven nog wat van leren. Tegenwoordig sta ik echt op met een gevoel van: yes, ik mag weer!”

Wat mooi! En welk klantcontact moment staat jou het meest bij?
“Dat is een hele duidelijke. Een klant waarvan ik de naam ook nog perfect weet. Zij belde met de vraag of haar abonnement in het buitenland te gebruiken was. Automatische reageerde ik met ‘wat leuk, gaat u op vakantie?’ Waarop zij antwoordde ‘nee, mijn dochter is vermoord. Ik ga er met een televisie programma heen om te onderzoeken wat er precies gebeurd is’. Ik was echt van m’n stuk gebracht, en wist niet zo goed wat te zeggen. Natuurlijk heb ik haar meteen zo goed mogelijk geholpen en haar heel veel succes en sterkte gewenst, en dat ze gelijk contact moest opnemen als we nog iets voor haar konden doen. Het hele gesprek had ik zo’n brok in m’n keel. Bij het afsluiten blijf ik altijd nog even wachten zodat ik zeker weet dat de klant heeft opgehangen. Daardoor hoorde ik haar nog tegen mensen bij haar zeggen ‘ik had toch zo’n lieve meid aan de telefoon’. Dat geeft dan wel een fijn gevoel. Want ik schaamde me natuurlijk wel een beetje door mijn eerste reactie over de vakantie. Ik heb het programma ook gekeken.”

“Een ander wat vrolijker verhaal wat ik me nog heel goed herinner, is toen een klant belde puur om te zeggen hoe tevreden hij was. Normaal krijg je natuurlijk vragen of klachten, dus ik was helemaal flabbergasted. Ik dacht eerst dat het een grap was, haha. Hij zei: joh, ik bel even om te zeggen dat de overstap helemaal goed is gegaan, en dat ik heel erg blij ben met de dienst. Dat je het even weet! Achteraf bleek dat hij dit werk ook heeft gedaan en wist hoeveel negatieve telefoontjes er soms binnenkomen. Hij vond dat we ook wel eens een blije klant aan de lijn mochten krijgen!”

Wat vind je leuk om naast je werk te doen?
“Genieten met m’n vriend en m’n zoon, die is inmiddels 14. Hij houdt erg van geschiedenis, dus gaan we er soms op uit naar musea. Laatst zijn we naar Fort 1881 geweest in Hoek van Holland. Dat vind ik heel leuk. En natuurlijk hou ik er van om lekker met vrienden te zijn en uiteten te gaan. Verder ben ik een ontzettende Starwars freak. De laatste film ben ik in 4D gaan kijken, want ik ga natuurlijk wel voor de full experience.”

Tot slot, waar zie jij jezelf over 5 jaar?
“Als coaching star hier bij VANAD. Absoluut, dat is een duidelijk doel voor mij. Wat project betreft maakt het me niet zoveel uit. Het lijkt me vooral heel leuk om naast de klanten ook de medewerkers te kunnen gaan helpen. Op één van de projecten heb ik nu ook meer verantwoordelijkheid gekregen. Als de coaching stars afwezig zijn ben ik het aanspreekpunt. VANAD is een heel leuk bedrijf en er liggen zoveel kansen, zolang je zelf ook maar aangeeft wat je graag zou willen. En dat heb ik ook zeker gedaan. Maar ik ben geduldig hoor!”

Wil jij net als Joyce ook werken bij een bedrijf waar human engagement hoog in het vaandel staat? Bekijk dan eens onze vacaturepagina!

Klantcontactverhaal
Carin Vreede-Schmit

De drive om vooruit te gaan

Gert (55) heeft een enorme passie voor circuitrijden, dus besloot hij jaren geleden om werk te maken van zijn hobby als rij-instructeur op het circuit.

Lees verder »
Joost - portret
Klantcontactverhaal
Carin Vreede-Schmit

Elke dag is weer een feestje

Vol positiviteit, genietend van het leven en elke dag als een feestje ervaren: Joost (34) in het kort! Inmiddels bijna twee jaar geleden begon hij

Lees verder »
Tags
Delen
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Geschreven door
Carin Vreede-Schmit

Carin Vreede-Schmit

Online Marketing Strategie | Social Service | Verbinder tussen Marketing en Service.
Aanbevolen berichten

Elke dag is weer een feestje

Vol positiviteit, genietend van het leven en elke dag als een feestje ervaren: Joost…

‘Kaggels’, muziek en vikingen

Hij heeft wat weg van een Noor, en daar blijkt hij dan ook nog…

Goud waard: het VANAD gevoel

Eerder al werd hij benaderd om bij VANAD te komen werken. Door een tweevoudige…